Strit na flopie - strategia

Trafiłeś na flopie strita! To na pewno świetna wiadomość, ale zanim zaczniesz liczyć żetony przeciwnika, musisz podjąć kilka decyzji. Jak możesz teraz uzyskać od rywala maksymalne value? Poniżej znajdziesz cztery scenariusze, a także porady dotyczące rozgrywania w nich trafionych na flopie stritów. 

1. Rozgrywanie trafionego na flopie strita po obronie big blinda

To jedna z najbardziej powszechnych sytuacji, w jakich znajdziesz się z trafionym na flopie stritem. Ktoś otworzył z jakiejkolwiek pozycji (oprócz SB), a Ty sprawdziłeś z big blinda.

W tych scenariuszach, gdy trafiasz na flopie strita, powinieneś zawsze grać check/raise. Warto to powtórzyć: jako big blind zawsze graj check/raise z trafionym na flopie stritem.

Oto kilka przykładów:

  • na flopie
  • na flopie

Wybieranie opcji check/call w dłuższym okresie czasu będzie kosztowało Cię sporo pieniędzy. Przeciętnie wygrasz o wiele mniej przeciwko silniejszym częściom zakresu przeciwnika, z którymi jest on chętny do gry o stacki. Nie wygrasz też o wiele więcej przeciwko słabym rękom rywala, z którymi będzie on stawiał na turnie i/lub na riverze.

Jest tak, ponieważ nawet po zagraniu check/raise, Twój przeciwnik i tak sprawdzi z wieloma z tych słabych rąk (pomyśl o gutshotach i open-enderach). To zmusza go do tego, by od razu dorzucił do puli więcej pieniędzy. Z innymi słabymi rękami, z którymi zagra bet/fold, i tak najprawdopodobniej nie zainwestowałby nic więcej!

Strit na flopie

2. Rozgrywanie trafionego na flopie strita w puli wieloosobowej 

Ten scenariusz jest szczególnie istotny dla pokerzystów rywalizujących w grach na żywo. Teoretycznie, bez względu na to, czy przed flopem przebijałeś, czy sprawdzałeś, za każdym razem powinieneś grać check/raise.

W sytuacjach, gdy flopa ogląda przynajmniej trzech graczy, check/raise’ować można, na przykład, z następującymi rękami:

  • na flopie
  • na flopie

Z ograniczonych informacji, jakimi dysponujemy na temat strategii gry w wieloosobowych pulach, wynika, że najlepiej jest bardzo często czekać. Nawet jeśli niektóre ręce mogłyby skorzystać na betowaniu, to bardzo ciężko jest zbalansować taki zakres, więc solvery wolą zacząć od zaczekania ze wszystkim. Stawianie nie jest jednak wielkim błędem.

Jeśli Twoi przeciwnicy są słabi, grają luźno i nie zwracają uwagi na to, jak budujesz swoją strategię, to gdy nie dysponujesz pozycją, będąc agresorem z fazy preflop, bardziej opłacalne może być dla Ciebie stawianie zakładów z zakresem zawierającym wyłącznie ręce z value. Jeżeli jednak sprawdzałeś przed flopem, to zawsze graj check/raise.

Strit na flopie

3. Rozgrywanie trafionego na flopie strita z pozycją, będąc agresorem z fazy preflop

Zawsze betuj!

Wybranie zagrania check back miałoby sens jedynie w sytuacji, gdybyś grał przeciwko bardzo słabemu i agresywnemu maniakowi, który tylko czeka, by potem overbetować na turnie, a następnie zaryzykować wszystko na riverze. Być może przechodzi on przez jakiś mega tilt czy coś takiego. Wyłącznie wtedy powinieneś grać check back ze stritem.

3a. A co z grą w 3-betowanych pulach z pozycją?

Odstępstwo od tego podejścia występuje wtedy, gdy mówimy o 3-betowanych pulach. Wyróżnić możemy wówczas dwie grupy boardów, do których podchodzić powinniśmy w różny sposób. Z jednej strony, będziesz miał do czynienia z wysokimi boardami, a z drugiej – z niskimi i średnimi boardami.

Gdy trafiasz strita na wysokim flopie, zawsze powinieneś betować. Masz wtedy przewagę zakresu i nutsowych układów, a co za tym idzie – optymalną jest strategia betowania z wysoką częstotliwością. Za przykłady posłużyć mogą:

  • na flopie
  • na flopie

Na średnich i niskich boardach ze swoim stritem często powinieneś grać check back. Taki typ flopa faworyzuje gracza broniącego się bez pozycji, a to ze względu na to, że jego zakres złożony jest w dużej mierze ze średnich kart. Na takich boardach Twój zakres nie będzie miał przewagi i nie będziesz miał też większej liczby nutsów. I to pomimo tego, że Twój przeciwnik nie może mieć wielu overpar.

Przykłady:

  • na flopie
  • na flopie

Nawet jeśli na flopie zagrasz check back, to w 3-betowanych pulach i tak nie powinieneś mieć problemu z zainwestowaniem wszystkich pieniędzy do rivera. Posiadanie silnych rąk w zakresie, z którym wybierasz opcję check, jest więc dla Ciebie korzystne.

Strit na flopie

4. Rozgrywanie trafionego na flopie strita bez pozycji, będąc agresorem z fazy preflop

W tym scenariuszu sprawy komplikują się nieco bardziej. Wiele zależy od tego, jak wygląda flop. Konkretniej, wyróżnić możemy dwie grupy: wysokie boardy i średnie/niskie boardy.

Na wysokich boardach – czyli takich z dwoma lub trzema broadwayami – z całą pewnością powinieneś betować za każdym razem. Posiadasz olbrzymią przewagę zakresu i nutsów, co oznacza, że musisz stosować bardzo agresywną strategię betowania.

Mowa o rękach takich jak:

  • na flopie
  • na flopie

Na średnich/niskich boardach nie dysponujesz jednak ani przewagą zakresu, ani nutsów. To powód, dla którego powinieneś przyjąć bardzo defensywną strategię betowania, co oznacza stawianie zakładów z niską częstotliwością. Zaleca się nawet czekanie z całym zakresem.

Na tych niskich boardach celem jest zastosowanie check/raise’u tak szybko, jak tylko przeciwnik zdecyduje się na postawienie zakładu. NIE próbuj grać przebiegle poprzez stosowanie linii check/call. Buduj pulę! Oto przykłady:

  • na flopie
  • na fopie

4a. A co z grą w 3-betowanych pulach bez pozycji?

W 3-betowanych pulach wystąpić mogą dwie grupy boardów, na których przyjmować powinniśmy odmienne podejścia: wysokie boardy i średnie/niskie boardy. Nasza strategia odwołuje się do tych samych zasad, co w przypadku gry w 3-betowanych pulach z pozycją.

Gdy trafiasz strita na wysokim flopie, to zawsze powinieneś z nim betować. Masz zarówno przewagę zakresu, jak i nutsów, dzięki czemu możesz betować z wysoką częstotliwością.

Na średnich/niskich boardach ze swoim stritem powinieneś czekać. Tego typu flopy faworyzują broniącego się gracza bez pozycji, a to ze względu na to, że jego zakres zawiera wiele średnich kart. Na takich boardach nie będziesz miał ani przewagi zakresu, ani przewagi nutsów – nawet pomimo wszystkich tych overpar, których nie może posiadać Twój rywal.

Mamy nadzieję, że powyższe porady pomogą Ci w lepszym rozgrywaniu trafionych na flopie stritów. Zachęcamy do zapoznania się z innymi artykułami strategicznymi:

Powodzenia przy stolikach!

Jonathan Little analizuje rozdanie z poważną pomyłką Bryna Kenneya