Pokerowe warianty - 2-7 Triple Draw

2-7 Triple Draw, inaczej Deuce to Seven Triple Draw lub Kansas City Lowball, to ekscytująca odmiana pokera, którą zalicza się do kategorii lowball. Gracze próbują w niej ułożyć jak najniższy pięciokartowy układ. 

2-7 Triple Draw jest pokerowym wariantem, który podobnie jak Badugi, należy do kategorii gier draw i lowball. Na początku rozdania każdy z graczy (może być ich maksymalnie sześciu) otrzymuje pięć kart. Celem jest stworzenie jak najniższego pięciokartowego układu. W rozgrywce występują cztery rundy stawiania zakładów i trzy dobierania, w trakcie których gracze mogą wymienić dowolną liczbę kart.

2-7 Triple Draw – ranking układów

W odmianie 2-7 Triple Draw gracze starają się stworzyć jak najniższy układ złożony z pięciu kart. Asy grają wyłącznie jako wysokie karty, a najniższymi kartami są dwójki. W wariancie tym liczą się strity i kolory, które jednak działają przeciwko Tobie. Oznacza to, że 2-3-4-5-6 jest przykładem bardzo słabej ręki. Nie uznaje się jej za 6-low, czyli układ od dwójki do szóstki. To strit, a co za tym idzie – jest gorszy od ręki takiej jak A-K-Q-J-9.

Najlepszym możliwym układem w grze 2-7 Triple Draw jest 2-3-4-5-7 bez koloru. Druga najlepsza ręka to 2-3-4-6-7 (oczywiście bez koloru). Na trzecim miejscu jest 2-3-5-6-7.

Pamiętaj o tym, że asy są wyłącznie wysokimi kartami. 2-3-4-5-A nie jest więc stritem. To najlepsza możliwa do stworzenia niska ręka z asem (A-low). Podobnie, 2-3-4-5-8 jest najlepszym możliwym układem do ósemki, a 2-3-4-5-9 to najlepszy możliwy układ do dziewiątki itd. Najgorszą niesparowaną ręką, jaką możesz stworzyć w odmianie 2-7 Triple Draw, jest A-K-Q-J-9. Za nią w rankingu układów plasuje się 2-2-3-4-5. Trójki są gorsze od par. Strity są gorsze zarówno od par, jak i od trójek. Kolory są gorsze od strtów, a fulle przegrywają z kolorami. Jak już się pewnie domyśliłeś, najgorszym możliwym układem w odmianie 2-7 Triple Draw jest poker królewski.

2-7 Triple Draw – przebieg rozdania

W 2-7 Triple Draw, podobnie jak w odmianie Texas Hold’em, rozdania zaczynają się od wpłacenia przez graczy blindów. Gracz siedzący po lewej stronie od buttona opłaca small blinda (małą ciemną), a gracz po lewej od small blinda opłaca big blinda (dużą ciemną).

Karty rozdawane są zgodnie z ruchem wskazówek zegara, zaczynając od gracza siedzącego po lewej stronie od dealera (buttona). Gracze otrzymują kolejno po jednej zakrytej karcie aż do momentu, gdy każdy z nich będzie miał przed sobą pięć kart. Potem startuje pierwsza runda stawiania zakładów, w której zaczyna gracz siedzący na lewo od big blinda.

Gdy zakończy się runda betowania, a w grze pozostaną przynajmniej dwie osoby, to przechodzą one do pierwszego dobierania. Gracze ogłaszają, ile kart chcą wymienić, a jako pierwszy decyzję podejmuje ten, który siedzi na lewo od buttona. Wymiana dokonywana jest od razu, a dopiero potem kolejny gracz dostaje możliwość podjęcia decyzji. Możliwa jest oczywiście sytuacja, w której uczestnik rozdania nie wymieni żadnej ze swoich kart.

Jeśli gracz zdecyduje się na wymienienie wszystkich pięciu kart, to od razu otrzyma w zamian tylko cztery karty. Piąta karta trafi do niego dopiero w momencie, gdy swoje karty dostaną pozostali gracze. Jeżeli gracz pozbywający się wszystkich pięciu kart decyduje jako ostatni, to w zamian otrzymuje jednocześnie cztery karty, a następnie dealer „spala” jedną kartę (zakrytą wyrzuca z talii), zanim przekaże mu piątą.

Gdy wszyscy gracze dostaną swoje nowe karty, zaczyna się druga runda stawiania zakładów. Jako pierwszy decyduje gracz siedzący po lewej stronie od buttona.

W rozdaniu 2-7 Triple Draw możliwe są cztery rundy stawiania zakładów i trzy dobierania. Jeśli po czwartej rundzie betowania w rozdaniu rywalizuje jeszcze przynajmniej dwóch graczy, to dochodzi do showdownu, czyli ręce są odkrywane, a całą pulę wygrywa osoba, która ze swoich kart może stworzyć najlepszy układ z rankingu 2-7 Triple Draw.

2-7 Triple Draw

Gra z ustalonym limitem zakładów

Rozgrywki w odmianie 2-7 Triple Draw toczą się zazwyczaj w formacie fixed-limit (jak Limit Texas Hold’em). Oznacza to obecność małego i dużego zakładu (small bet/big bet). Wynoszą one dwukrotność wartości blindów, więc w grze z blindami 0,25$/0,50$ mały i duży zakład to odpowiednio 0,50$ oraz 1$. W pierwszych dwóch rundach obstawiania ustalony limit wysokości zakładów równa się wartości małego zakładu. W dwóch kolejnych rundach gracze mogą betować za wartość dużego zakładu i przebijać za jego dwukrotność.

2-7 Triple Draw – wskazówki, które warto zapamiętać

Rywalizując w odmianie 2-7 Triple Draw, powinieneś pamiętać o tym, że dobieranie kart niesie ze sobą ryzyko znaczącego pogorszenia siły Twojej ręki. Porządny niski układ może zyskać parę lub zamienić się w strita/kolor, tracąc sporo na wartości.

Zwracaj uwagę na to, ile kart wymienia Twój przeciwnik. Jeśli istnieje duże prawdopodobieństwo, że masz przewagę ze swoim pięciokartowym układem low, to podejmowanie ryzyka poprzez dobieranie nowych kart może nie być dla Ciebie opłacalne.

Z drugiej strony, jeżeli Twoja ręka najprawdopodobniej nie jest najlepsza (biorąc pod uwagę decyzje przeciwników), to możesz ją „rozbić” i mieć nadzieję na to, że nowe karty pozwolą Ci stworzyć lepszy układ.

Jako zasadę przyjąć możesz, że nigdy nie powinieneś wymieniać więcej niż trzech kart (a najlepiej nie wymieniaj więcej niż dwóch). Pamiętaj, że dobre ręce startowe w odmianie 2-7 Triple Draw zawierają w sobie dwójki. Uważać musisz na ręce z szóstkami, przez które możesz mieć kłopoty ze względu na niemałe ryzyko skompletowania strita.

2-7 Triple Draw nie dorównuje popularnością takim odmianom jak Texas Hold’em czy Omaha, ale ma swoich wiernych fanów. Jeśli nigdy wcześniej nie grałeś, to wariant ten powinieneś koniecznie wypróbować! 

Zapoznaj się z pozostałymi artykułami z cyklu „Pokerowe warianty”: 

Jonathan Little przedstawia trzy porady dotyczące gry na żywo